w kółeczko ku Orlim Gniazdom

Przez cały styczeń śniegu, mrozu nie brakowało i mimo w większości pięknej wyżowej pogody na rower jakoś wybrać się nie mogłem. 30 stycznia ranek bardzo mroźny (-11stC) skutecznie wybił z głowy dłuższy wyjazd, ale koło południa zdecydowałem się by po miesięcznej przerwie choć trochę pokręcić. Ubieram się w ciepłe nieprzewiewne spodnie, polara i słabo "oddychającą" kurtkę (co łatwo się domyślić mądre nie było), a zakładając że na bocznych drogach będzie lodowisko rezygnuję z SPD i ubieram "trekingowe" buty z Decathlona. O ile do chodzenia są dla mnie nawet za ciepłe to na rowerze mając 2 pary skarpet stopy zmarzły mi bardziej niż w lekkich SPD z neoprenowymi ocieplaczami - tego się nie spodziewałem. Natomiast jak już dojechałem do Morska doznałem olśnienia, że przecież mam wpinane w pedały SPD platformy i mogłem, w normalnych butach, jechać na swoim rowerze.

Trasa stała znana do bólu, ale i tak ją lubię (no może poza górką w Kotowicach).

Dystans 32km, czas równe 2h
Włodowice - Morsko Zaborze - Lgotka - Kroczyce - Wrzoski - Kostkowice - Zdów - Bobolice - Mirów - Kotowice - Włodowice

W stronę Morska - na bardziej uczęszczanych drogach asfalt suchy i bez lodu.



Boczne drogi często białe i ostatnie ocieplenie w wielu miejscach pokryło je delikatnym lodem, ale z boku przyczepność doskonała. Ferie się skończyły i na stoku w Morsku puściutko.



Droga do Lgotki - w nasłonecznionych miejscach pierwsze nieśmiałe przetopy.



Centrum Kroczyc, w tle kościół pw. św. Jacka i Marii Magdaleny, na pierwszym planie krzyż który często umyka uwadze, a Mi natomiast stale nasuwa skojarzenia ze Skarżycami i Chliną (krzyże wdzięczności).



Wrzoski, droga do Kostkowic.
Z Marianki do Wrzosków już asfalt, odcinek od Kroczyc wymagał sporej uwagi ze względu na lodowe koleiny i garby.



Bardzo charakterystyczna niewielka skałka nad samą drogą przy Zalewie Dzibice/Kostkowice.



Zdów-Młyny, zespół źródeł Białki Zdowskie.

Najefektywniejsze pulsujące, ascenzyjne krasowo-szczelinowe źródła gdzie wypływająca pod niewielkim ciśnieniem woda tworzy podwodne piaszczyste "gejzery". Największe z jurajskich tego typu jest chyba Źródło Jordan w Dolinie Dłubni. Źródła w Zdowie od jesieni wyraźnie zwiększyły wydajność.



Płaskodenna kotlina dno której dawniej było zajęte przez liczne stawy, a obecnie rozrastając się zabudowania Zdowa.



Pierwszy widok na zamek Bobolice jadąc od Mirowa, czyli musiałem się zatrzymać i obrócić by cyknąć fotkę. Odcinek między Bobolicami a Mirowem był najgorszy - rozjeżdżone śnieżne krupy na zmianę z lodem.



Mirów - niech się mury pną do góry ;)

Po powrocie zabieram jeszcze większego czworonoga na 10km spacer przez Górę Włodowską.







Sarenki nic sobie z naszej obecności nie robiły, w przeciwieństwie do rudego, który szybko czmychnął.

okolice Włodowic na początku stycznia 2017

Jak w tytule, czyli okolice Włodowic w pierwsze (mam cichą nadzieję że ostatnie) mocne mrozy zimy 2016/17.
Zdjęcia tylko czysto dokumentacyjne z TX-30 stąd zafarb, nikła rozpiętość itd. - wybitnie nie chciało mi się z tym bawić...

5 stycznia 2017, przed południem ruszam na krótki spacer, bo później do Zawiercia trzeba pojechać.



j.w.



Ogólnie śniegu, w miejscach gdzie zbytnio nie wieje, między 15-20cm, a jednocześnie są i placki wywianego do gołej ziemi i mini zaspy po 50cm.



j.w.
W dzień, mimo silnego wiatru, było całkiem ciepło tak ok. -5stC, po południu w Zawierciu 2-3 mniej, a po zachodzie słońca na Jurze już -12stC.




W święto Trzech Króli, miast jak poprzednio w 2015 i 2016, pojechać na rower przed południem jadę z córką przetrzeć samochodem okoliczne polno/leśne trasy spacerów z psem.



Co jakiś czas wychodzimy z samochodu przewietrzyć psa ;)



Na Górze Włodowskiej wieje jak nieszczęście i -17stC termometr pokazuje.



Zachodnie zbocze Białej Góry. Do tej pory wszędzie jedzie się bezproblemowo, zdecydowaną większość tylko z tylnym napędem. Dopiero na szczycie przed zielonym szlakiem trochę więcej śniegu, ale droga przetarta przez mysiliwych dokarmiających zwierzaki. Po śladach patrząc trochę tam musieli się pomęczyć.



Na polnej drodze z Rzędkowic do Parkoszowic w jednym miejscu my się trochę pomęczyliśmy ;)
Typowy błąd - zamiast trzymać się kołami na mniej zawianej krawędzi i po ludzku jechać na reduktorze, to trójka i przed siebie. Gdybym jechał wczoraj to w puszystym śniegu numer by przeszedł (brakło 0,5m), niestety wiatr i mróz śnieg już mocniej scaliły w zaspach.



Zabawa w wykopywanie była krótka, troszkę spod kół wygarnąć, bujnąć przód-tył, cofnąć 10 metrów i już normalnie na reduktorze wyjechać na niezaśnieżoną łąkę. O ile kobyłka (Galloper) do ciągnięcia przyczepy nadaje się idealnie, to w teren nie koniecznie. Na poprzednich oponach AT 235/75 nie radził sobie całkowicie na głębokim piachu/śniegu, na obecnych też AT ale 265/70 jest już lepiej. Strasznie ciężki samochód, silnik trochę za słaby by wsadzić większe koła (zresztą po co jak 90% to asfalt/szuter) i prześwitu mu brakuje. Pół samochodu ma osłony podwozia na których jak już siądzie to kaplica...



W podobnych warunkach Samuraj radził sobie wyśmienicie (Biała Góra, foto z 2007r.) o UAZ452 już nie wspominając.



Miśkowi głębszy śnieg bardzo pasował, aż się we własny sznurek zaplątał.



Godzinę później idę z psiakiem na spacer po połówce przejechanej pętli, w tle Skałki Rzędkowickie i Wilczy Kamień.



To się zakopaliśmy, zresztą widać na fotce że kilkadziesiąt metrów dalej myśliwi jadący od Wzg. Kamień nie dali rady ani w górę ani w dół tędy przejachać.



Okolice Włodowic.



Zima na skraju lasu.



Za kozią fermą.
Opony o szerokości 265 zdecydowania lepiej sprawdzają się do przecierania śladu, da się wygodnie iść kolejną...

Sylwestrowa Dolina Środkowej Pilicy

Wahałem się gdzie pojechać. Z jednej strony cały czas po głowie trasa w Dolinkach chodzi, choć chyba poczekam z nią aż zakwitną wczesnowiosenne leśne kwiatki, z drugiej na Miechowską bym się przejechał, ale dla odmiany po Świętach siły na górki brak. Zresztą dzień krótki bardzo i gonić tam w pośpiechu sensu nie ma. Wybrałem więc prostą acz ciekawą jazdę Doliną Pilicy, oczywiście z opcją dojazdu samochodem za jurajskie pagórki. Na początku chciałem startować z Lelowa, jednak gdyby kładka w Trzech Morgach okazała by się nie do przejścia to musiał bym wracać po śladzie lub przez Chełmo. Startując z Koniecpola zawsze w odwodzie pozostawało lekkie wydłużenie trasy by na drugi brzeg Pilicy dostać się w Sulejowie. Swoją drogą to dość ciekawe że między Przedborzem a Sulejowem nie ma mostu, było nie było to 45km rzeką.

Dystans ok. 141,5km czas całego wyjazdu ok. 8h, samej jazdy ok. 7h
Koniecpol - Grodzisko - Maluszyn - Krzętów - Przedbórz - Będzyn - Łęg Ręczyński - Trzy Morgi - Szarbsko - Skotniki - Taras - Przedbórz - Dobromierz - Bobrowniki - Maluszyn - Oblasy - Koniecpol

Pełna fotorelacja (50 fotek z opisami) - http://jurapolska.com/wycieczki/rowerowa_31122016.php


Mapa wycieczki, nie jest to track GPS, jedynie schematyczny zarys.


Pilica między Koniecpolem a Radoszewnicą.


Rozstaje za Wolą Życińską, przez Krzętów i Rudkę przejeżdżam jak najszybciej się da. Cały czas jest zimno, najgorzej w wilgotnych obniżeniach przy stawach w Pukarzowie, Ciężkowiczkach (zasilanych Wiercicą, oczywiście nie jurajską ), przed Rudką nad potokiem Biestrzykówka i w Łączkowicach k/Przedborza.


Miejsce przeprawy przez Pilicę między Majkowicami a Faliszewem (bród szlaku konnego).


Kładka "Małpi Most" nad Pilicą między Trzema Morgami a Zygmuntówką.


DW742 w Rączkach z widokiem na rez. Bukowa Góra i niepozorny XIXw. kościółek pw. św. Trójcy.


Kapliczka między Sudzinkiem a Kątami.

Uciec od śniegu

Gdzie od tego śniegu uciec? - tam gdzie zawsze, znaczy na północ lub północny-wschód.
Trasę przejeżdżam w różnych wariantach regularnie kilka razy w roku od wielu, wielu już lat, jednak znudzenia tu raczej ciężko doświadczyć.
Są i jurajskie ostańce, Orle Gniazda też się znajdą, dworków/pałaców pod dostatkiem, podobnie jak młynów, starych kapliczek i domostw.
A wszystko to w urozmaiconym krajobrazie pagórków rozciętych dolinami rzek biorących początek na Jurze Północnej.

Dystans ok. 112km czas całego wyjazdu ok. 6:30h
Włodowice - Żarki - Złoty Potok - Julianka - Sieraków - Mełchów - Bogumiłek - Przyłęk - Szczekociny - Rokitno - Trzciniec - Siedliszowice - Kroczyce - Morsko Zaborze - Włodowice

Pełna fotorelacja (36zdjęć): http://jurapolska.com/wycieczki/rowerowa_17122016.php


Mapa wycieczki, nie jest to track GPS, jedynie schematyczny zarys.


Tradycyjnie skrajem lasu omijam górkę na której rozłożyły się Kotowice. W lesie dalej bardzo dużo połamanych kilkanaście dni temu drzew, a w zacienionych obniżeniach mróz mocno szczypie.


Pendolino (linia kolejowa nr 61) w Zalesicach.


Biała Wielka i sieć utwardzonych dróg polnych wokół miejscowości


Jedna z odnóg Białki Lelowskiej poniżej Białej.


Kładka nad Pilicą wiodąca do pałacu w Szczekocinach.


Na skraju lasu, widok na Siedliszowice

Do źródeł Liswarty

Wyjazd o którym myślałem już od dwóch lat co najmniej, a ostateczną trasę "ułożyłem" na początku września. Niestety jesień nie sprzyjała zbytnio częstym wyjazdom, a i zdecydować się na jazdę w tamtym kierunku nie mogłem.
I to zdaje się był błąd bo trasa idealna na ciepły suchy wczesnojesienny / późno letni dzień - z pewnymi modyfikacjami zdecydowanie (mniej asfaltu, więcej szutrowych/polnych odcinków) warta powtórzenia.

Celem były źródła Liswarty, rzeki której dolny bieg bardzo lubię, a u źródeł nie byłem, choć przez ich okolice samochodem co jakiś czas jeździłem niestety tylko "przelotowo".

Dystans ok. 107km
Włodowice - Mrzygłód - Będusz - Gliniana Góra - Koziegłówki - Cynków - Woźniki - Lubsza - Babieńca - Rudnik Mały - Wylągi - Koziegłowy - Lgota Górna - Nowa Wieś - Myszków - Góra Włodowska - Włodowice

Pełna fotorelacja (49 zdjęć): http://jurapolska.com/wycieczki/rowerowa_05122016.php


Mapa wycieczki, nie jest to track GPS, jedynie schematyczny zarys.


Podjazd w Będuszu.


Fajna droga obrzeżem Progu Woźnickiego do Glinianej Góry.


Płaski odcinek między Cynkowem-Podgranicą a Woźnikami. Pierwotnie planowałem przejazd przez grzbietem przez Graniczną, jednak ze względu na sporo lodu na polnych drogach wybrałem asfalt. Warto zwrócić uwagę na powyższe nazwy bo wykonując fotkę wjechałem właśnie na Śląsk. Lasy po lewej to już Równina Opolska, w oddali samotna Góra Grojec, po prawej Coglowa Góra na zboczu której rozłożone są Woźniki.


Przez Woźniki często przejeżdżałem, ale tylko główną drogą, a zaraz obok ładny rynek z dużymi kamieniczkami, Ratuszem i ulicami brukowanymi klinkierem. Warto zerknąć na stronę www UM Woźniki szczególnie do wielu ciekawych artykułów w sekcji poświęconej historii miasta.


Nad Lubszą, widok na wzgórze Biadacz rozcięte licznymi starymi wyrobiskami i przyozdobione nowym wielkim wentylatorem


U celu wyjazdu - gdzieś tu źródła Liswarty mają być.


Niegolewka - dziwny przysiółek w środku lasu z kilkoma dość okazałymi domami.


Opłotki Włodowic, już praktycznie u celu.