poniżej jurajskiej kuesty

Ostatnio miast wyczekiwanej ciepłej i słonecznej wiosny, mamy typowe przedwiośnie z na przemian padającym i topniejącym śniegiem, małą ilością słońca a przeszywającym chłodem. Nie wybieramy się nigdzie dalej za to praktycznie codziennie na kilka godzin idę samotnie z aparatem na kuestę i w podmokłe lasy Doliny Górnej Warty.

Zdjęć w szarówce praktycznie nie robię (aparat zabytkowy z bardzo wolnych af i matrycą dającą ładny obrazek tak do ISO400, co w odniesieniu do współczesnych aparatów brzmi jak żart), ale co pochodzę to moje. Spacerki mają zazwyczaj po 10-15km przedzierania się na azymut, lub po tropach zwierzaków, co w takim typie terenu zmęczyć potrafi konkretnie. Zresztą miło odświeżyć w pamięci obszar gdzie swego czasu chodziłem bardzo dużo focić zwierzaki. No właściwie to bardziej próbowałem focić, efekty są w galerii na JuraPolska.pl i w stosownych działach na ForumJurajskim.pl (nick Michał).
Teren jest niesłychanie ciekawy i zróżnicowany morfologicznie oraz przyrodniczo, zresztą mam już pomysł na dwa wpisy o tej tematyce, tylko pogoda musi się poprawić.

Świeży zrzut poroża jelenia, niestety mimo dokładnych poszukiwań drugiego do pary nie znalazłem.
Poza powyższą i wspaniałą parą z początku marca, znalazłem jeszcze 4 inne jelenie tyki.



Na Budziskach samotny byk, większość w dzień siedzi głęboko w lesie, acz sądząc po świeżych tropach i innych śladach wychodzą na otwartą przestrzeń, ba nawet na sam skraj wsi. Żeby było zabawniej też wschodni, w pobliże koziej fermy...



Dwa młode (zeszłoroczne?) dziki. Populację w zauważalnym stopniu myśliwi pod kuestą zredukowali.



Para kruków nad kuestą.
Straszna cisza obecnie. Jeszcze w połowie marca, o zimie nie mówiąc, każdej wędrówce towarzyszyło nawoływanie tych przepięknych ptaków. Zresztą często krążyły dość blisko i obserwacja lotu, toków, przysłuchiwanie się bogactwu odgłosów wydawanych, zmian tonacji itd. było czymś niesamowitym. Z prawie 20 osobników mieszkających w trójkącie Grdyń - Góra Włodowska - Skałka ocalały 4 kruki, w tym na szczęście powyższa gniazdująca para. Mam nadzieję że populacja się odbuduje, na Jurze jeszcze w Dolinie Wodącej można było je w większych grupach na skałach obserwować.

Włodowickie kruki

Wczorajsze późne popołudnie i dzisiejszy poranek mimo pięknej pogody nie należały do przyjemnych.

Pełna fotorelacja: http://jurapolska.com/wycieczki/kruki032021.php

 

Dworski Las po raz n-ty

Sobotni poranek mroźny, słoneczny i niesłychanie wietrzny. Na kueście i w lasach Parkoszowickiego Potoku wiele mokradeł zamarzniętych dzięki czemu chodziło się wyśmienicie, ale daremnie. W sensie zwierzaki nie chciały pozować, bo spacerek bardzo przyjemny i ponownie "odkryłem" coś ciekawego na wydawało by się schodzonej do cna włodowickiej kueście...

Pełna fotorelacja: http://jurapolska.com/wycieczki/piesza_13032021.php

 

 

 

Wielka Góra i Bukowiec Wielki k/Niegowej

Kapryśny marzec tegoroczny, wręcz idealnie zgodny z powiedzeniem w marcu jak w garncu - przeplatanka pięknej wiosennej pogody z zimowymi epizodami. Dzień wcześniej 8.III spadły 3 cm śniegu, który na otwartej przestrzeni w większości stopniał, ale miejscami w głęboko zacienionych miejscach dalej leżą grube płaty zimowego mocno zmrożonego śniegu...

Pełna fotorelacja: http://jurapolska.com/wycieczki/piesza_09032021.php

 

dwa spacery po jurajskiej kueście w okolicach Włodowic

Jak w tytule, znaczy dwa krótkie wyjścia w teren na zachód od Włodowic po skłonie niesłychanie bogatej przyrodniczo jurajskiej kuesty. Znaczna część przyrodniczych fotek z galerii JuraPolska.pl powstała właśnie na kueście i położonych poniżej lasach Obniżenia Górnej Warty.
Pierwszego dnia wyjście było zasadniczo "na żmije", lecz poza ślicznym zygzakiem na nic ciekawego nie trafiłem, ot codzienność typu mocno zwietrzały niewielki perisphinctes, czy jelenie poroże ;) 

Pełna fotorelacja: http://jurapolska.com/wycieczki/piesza_04032021.php 

 

 

wiosennie między Mokrusem a Szypowicami

Po mało przyjaznej końcówce lutego na kilka dni wróciło wspaniałe słoneczne i ciepłe przedwiośnie. Poranek chłody i na spacer wybraliśmy się dość późno by pojechać gdzieś dalej. Żona niby o Pazurku wspominała, ale chyba lepiej będzie jak rozkwitną wczesnowiosenne leśne kwiaty...
Ostatecznie padło na równie niezawodną jak Morsko, tzw. rakietówkę w buczynach koło Mokrusa, gdzie ostatnio byliśmy jesienią 2020r.

 

Pełna fotorelacja: http://jurapolska.com/wycieczki/piesza_03032021.php

 

przez północno-wschodnią Jurę do Złotego Potoku

Drugi wyjazd rowerowy w sezonie 21', podobnie jak poprzedni na trekingu, znaczy po jurajskich asfaltach/szutrach.
Poranek paskudny, dopiero później się rozpogadza i chwilę po hejnale ruszam. Gdzie się wybrać, bez dojazdu samochodem, dylemat potężny i ostatecznie między Księstwem Siewierskim a Złotym Potokiem wybór padł na ten ostatni. Jechało się wyśmienicie, może to dzięki temu iż bylem w terenie który mi znacznie bliższy i lepiej się tu czuję niż na skrajnie zachodniej części środkowej Jury? A może istotny był fakt używania miękkich przełożeń i wlania do bidonu rozcieńczonego soku a nie czystej wody, a może...? W każdym razie jeszcze parę takich wyjazdów i będzie można wrócić do normalnych tras :) 

Pełna fotorelacja: http://jurapolska.com/wycieczki/rowerowa_02032021.php